Are we slaves?

warning: only deep thinkers try to read it. The post is Not for all.

Do u believe in the love?
love means love for Ur boyfriendf or girlfriend or life partner. Most of the times, people initially feel that this is only person in the world who is made for them. They feel every kind of attraction for that person. Mental, emotional , intellectual, spiritual, physical. People also describe it as the companionship of many lives. We are made for each other.

I really appreciate that.

But as always my mind asks some basic questions.

For few seconds imagine that the person was not at all in existence, does it means that u would be all alone for whole life?

And you would not have felt attracted towards some other person? And feel the same? That he/she is the person made for you??

what if that person would not have existed, does it mean you would not have fall in love at all? With anyone else??

I think it’s impossible.

If he/she would not have existed at all or you would not have met him at all in your life, still you would have got someone else. That’s what my practical mind says.

So one question remains is why everyone feels that he is with the person who is made for him/her? Or why everyone keeps finding such person who is made for him/her?

I would say , it’s a pure illusion or the slavery.

Yes slavery.

We feel that we are the masters of our life and we choose the person we want in our life. But infact our this thought itself is a projection of the slavery.

It’s difficult to explain but still I will try at my best.
So understand the below points.

Have you seen the matrix movie? Where machines are using humans as their battery. But for that they create the illusionary world “matrix”. So in reality every person is sleeping and became a battery for the machines and he is living the illusionary world “matrix” in his mind as a daily life. All people are connected to that world. This dream life has been given by machines to these people. He never wakes up.
So machine has humans as slave to give them energy and they give humans the illusionary world, where people feel they are living the life of their own choice.

Now you will ask what is the relevance of this with love life?

Just replace the machines with nature.
Nature who always likes to be exist. Persist. Nature never cares about anything . For the persistence and existence reproduction is very important. Even sometimes destruction is also important. And nature acts on it.

So basically the feeling of love or attraction us there because of not what we feel it but it is because of what nature wants us to feel.

I am not saying that the love is not right feeling but I am saying the cause of such kind of love or attraction what human experiences for one particular person is delusional.

As I said above, if the oppoaite person does not exists still human will feel the same kind of love and attraction for someone else. He will find someone to live with. So it is not about the particular person practically. Even though we feel that it is for that one person only.

That is why there are so many attractions for the males and females. It is totally natural. Even though lovers living together, they also get attracted towards other people.

Maya in Indian mythology or Indian scriptures is not different than this. Everyone is under the illusion of Maya. That is why we do what she wants to get from us. So in this case nature is nothing but the Maya. Because nature wants to exist and persist, that is why the nature has given us the feeling to feel that attraction of opposite sex and we gave it the name as love.

But we are fools who dont understand that even if the person we are loving would not have existed, we would be loving someone else.

But we don’t even feel that our love is not originated within ourselves. It has been planted in us. The idea to feel those emotions of feeling closeness , being attracted are planted in us by nature. Nature doesnt care whether you are going to have sex with mutual understandings or by love and emotions or by force. Nature tells us just to have sex. Because he wants to reproduce either this way or that.

so it’s just about how we r under the illusion of nature.
it’s exactly like movie matrix.

we fools, think that I am in love. but we don’t understand that the feel of falling in love is the trick of nature. Nature uses us so amazingly that we even don’t understand that it’s not our own wish.

The beautiful brutal truth our feeling of love is the result of what someone else wants.

That is what Maya is. where we don’t realise itself that we r the slaves. we feel that we are doing everything as master. In reality we are completing the wish of nature.

That is why in Indian scriptures getting out of the attraction from the opposite sex is one of the step of getting free from the Maya. Everything around is Maya no doubt. but opposite sex attraction or sexual attraction is one of the biggest loop of Maya.

We can go into much more detail of this if we bring the one more factor called as Karma. It will be more complicated.
Because people will ask so many saints and enlightened people were married and had children. But one big difference is there that , for those people physical attraction and love is not the concern. They do it without keeping any expectations. They do it neutrally. They do it because there are some past karmas pending. So they have to go through all this things. they are totally neutral about this things while doing. so intentions and approach of those people is very different than us.

It’s like the difference in between drinking the alcohol as habit and drinking the alcohol as a medicine.

I guess I have made it complicated as I could. But I hope if someone deeply think about it he/she will understand the meaning what I want to say.

the final words I would say that we are the slaves of the nature. That’s why we feel the emotions like live for opposite sex mainly. Very few people can even understand it or realise such kind of slavery. And fewer of them will try to get rid of it. To become the true master. To become enlightened. Then nature won’t be their master.nature won’t be able to make them slaves. They would use nature as per their wish. Like a true master.

The lone wolf.

स्त्री

“स्त्री”

कोणतीही वाईट गोष्ट किंवा अन्याय हा हजारो वर्ष चालत आला की अक्षरशः रक्तात, पेशिपेशित आणि मानसिकतेत घुसतो. मग ती एक नैसर्गिक प्रक्रिया होत जाते. मग ते अन्याय आणि चुकीच्या गोष्टी देखील गोड आणि चांगल्या वाटत जातात.
ज्या स्त्रिया अजून स्वतःच्या पायावर उभ्या नाहीत किंवा शिकलेल्या नाहीत त्यांची गोष्ट सोडा पण आज ज्या करोडो स्त्रिया नोकरी करतात स्वतःच्या पायावर उभ्या आहेत. त्यांचेच उदाहरण देतो.
1. अगदी सुरवातीच्या काळात कोणत्या मुलीला हे आवडले असेल की आपले नाव लग्नानंतर बदलले जावे? आपले आडनाव बदलले जावे? ज्या बाळाला आपण 9 महिने पोटात ठेवले त्याला फक्त बापाचे नाव लावले जावे?
हजारो वर्षांपूर्वी जेव्हा या गोष्टी सुरू झाल्या तेव्हा किती प्रचंड त्रास झालं असेल. त्यात जबरदस्ती झाली असेल. पण अगदी 10 ते 20 वर्षांपूर्वी आणि अजून देखील ही गोष्ट इतक्या सहजपणे आणि इतक्या खुशीने आणि आनंदाने ही गोष्ट घेतली जाते. हल्ली बऱ्याच मुली लग्ना नंतर नाव बदलत नाहीत हा बदल होतोय. पण खूप कमी आहे. बऱ्याच मुली लग्ना नंतर माहेरचे आणि सासरचे दोन्ही आडनाव सोशल मीडिया वर लावतात. कोणता मुलगा किंवा पुरुष असे करताना दिसला का? आत्ता आत्ता प्रत्येक फॉर्म मध्ये आईचे नाव लिहायची सोय आली. पण हे देखील फक्त फॉर्मवर. 20 एक वर्ष आधी पर्यंत असे काहीही नवते. परंतु आज देखील कोणत्याही मुलाला नाव विचारले की स्वतःचे नाव मग बापाचे नाव आणि मग आडनाव असेच सांगितले जाते.
त्यामुळे आज काल शिकल्या सावरलेल्या मुली, स्वतःला स्वतःच्या पायावर उभ्या समजत असलेल्या मुली देखील वरील सांगितलेल्या गोष्टी सर्रास करतात.
किती अश्या मुली माहित आहेत ज्या नाव बदलत नाहीत? आडनाव देखील बदलत नाहीत? ज्या लग्न नंतर आपले पासपोर्ट किंवा अन्य कागदपत्रात नाव आडनाव तेच ठेवतात? हातावर मोजण्याइतकेच असतील.
2. कोणत्या माणसाला असे वाटेल की आपल्या पार्टनर ल आपल्या शिवाय अजून पण कोणी पार्टनर असावा?आपल्या नवऱ्याला आपल्याशिवाय 2 बायका असाव्यात?
पण कैक धर्मात असेच चालू होते. अजून देखील सर्रास चालू आहे. महाभारतात द्रौपदीने 5 नवरे केले तर तिला वेश्यां ठरवले गेले ते पण भर दरबारात.
अजून देखील काही धर्मांमध्ये आपला नवरा अजून बायका आणेल ही गोष्ट सहज मानली आहे ,
कारण अन्याय हा पेशीपेशित भिनलेला आहे. स्वीकारला गेलेला आहे.
आणि जेव्हा याच्या विरूध्द काही घडते मग मात्र पुरुष समाज बिथरतो. धर्म बिठरतों.
मग ते सावित्री बाई फुले, रमा रानडे यांनी चालू केलेले पाहिले स्त्री शिक्षण असो किंवा तीन तलाक चा कायद्यावर बंदी आणणे असो.

वेद हे साधारण 10 एक हजार वर्षांपूर्वी किंवा त्या आधी लिहिल्याचे सांगितले जाते. वेद लिहिणे किंवा त्यांची रचना करणे यामध्ये मैत्रेयी, गार्गी अश्या अत्यंत विद्वान अश्या स्त्रियांचा देखील समावेश होता.
एका काळापर्यंत समाज हा मातृप्रधान अथवा स्त्रीप्रधान होता. त्या काळात पुरुषांवर अत्याचार झाले असे ऐकिवात येत नाही. कारण स्त्रीचा स्वभाव निसर्गतः आईचा असतो.
नंतर हा समाज पुरुष प्रधान झाला, सत्तेच्या आणि ताकदीच्या जोरावर.
समाज ही एक सतत बदलत राहणारी गोष्ट आहे. परंतु ही पुरुषप्रधान संस्कृती इतकी जास्त काळ चालू राहिली आहे.
फक्त भारतातच नाही तर जवळपास सगळ्या जगात. इजिप्त च इतिहास, रोम च इतिहास , कोणत्याही धर्माचा अभ्यास करा. स्त्री ल दुय्यम दर्जा दिलेला आहे नेहमी.
महाभारत , रामायण या काळात तर स्त्री जशी वागवली गेली तशीच किंवा त्याहून जास्त वाईट रित्या 1960 ते 70 पर्यंत परिस्थिती होती.

आत्ता आत्ता जाऊन गोष्टी हळू हळू बदलत चालल्या आहेत. आणि आता अजून खूप बदलतील. “आज कालच्या मुलींना असला माज आला आहे, स्वतःला जास्त शहाण्या समजतात”. असं वाक्य खूपवेळा ऐकू येते. लोकांना नावीन्य स्वीकारायला वेळ लागतो. दोन्ही बाजूच्या लोकांना, जे स्वतः बदलत असतात त्यांना देखील व जे बदल बघत असतात त्यांना देखील. ज्या स्त्रियांना गेली हजारो वर्षे घरात डांबून , नाही नाही ते धार्मिक अन सामाजिक नियम घालून त्यांना ज्या पद्धतीने वागणूक दिली आहे त्याचे अजून काय परिणाम असणार?
कोणतीही गोष्ट अत्यंतिक प्रेशर खाली दाबून ठेवली आणि प्रेशर काढले की ती गोष्ट उसळी मारणारच. ही नॉर्मल होण्याच्या प्रक्रियेतील पहिली पायरी आहे.

आज करोडो स्त्रिया नोकरी करतायत. स्वतःच्या पायावर उभ्या आहेत.
अजून खूप काही बदल होणे अपेक्षित आहेत. सामाजिक आणि धार्मिक स्तरांवर. स्त्री किंवा मादी या बद्दल माझ्या मनात खूप काही शंका देखील आहेत. पण आज ते विचारायची वेळ नाही नंतर कधीतरी.
पण तरीदेखील माझे प्रामाणिक मत हेच आहे. स्त्री ही अत्यंत खंबीर, कणखर आणि मानसिक दृष्ट्या पुरुषापेक्षा जबरदस्त ताकदवान अशी आहे. स्त्री ही बायको बहीण मैत्रीण काहीही असली तरी ती निसर्गतः आईच असते. प्रत्येकाची. आश्या प्रत्येक स्त्रीला ज्यांना मी ओळखतो किंवा ओळखत नाही त्यांना, आजच्या जागतिक स्त्री दिनी माझे अत्यंत आदरपूर्वक व भावपूर्ण नमन.

The lone wolf …

#womensday Indian Women – भारतीय महिलाएं Marathi Communities MarathiBlogs.co.in (मराठी ब्लॉग) Marathibloggers

For Facebook read below….

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2572941289394875&id=100000370884608

What is Brahmin? ब्राह्मण म्हणजे काय?

ब्राह्मण म्हणजे काय? 

हे फक्त अश्या लोकांनी वाचावे ज्यांना खरोखर खूप खोल वर विचार करता येणे शक्य आहे. 

आज माझ्या सर्टिफिकेट वर ब्राह्मण हा शिक्का आहे. मला पण लहानपणी वाटायचे की ब्राह्मण आहोत आपण. आणि अभिमान देखील होता. तसेच प्रत्येक माणसाला त्याच्या जातीचा अभिमान असणे साहजिक आहे. आता जातीं मध्ये देखील खूप पोट प्रकार आहेत. ते सध्या बाजूस ठेवू. 

मी मोठा होत गेलो तसे स्वतः विचार करू लागलो, की नक्की काय आहोत आपण. पुस्तके वाचत गेलो त्यातून निरनिराळी मते वाचली. मी माझे मत हळूहळू बनवायला लागलो. विचार करून 

मुळात ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य आणि शूद्र हे प्रकार का आले? त्याचे अर्थ काय? 

मला बाकीचे माहीत नाही पण ब्राह्मण या शब्द बद्दल मे बोलू शकतो. करण हा शब्द मला जन्मापासून चिकटवलेला आहे. आणि हा शब्द खूपदा वाचनात देखील आला 

मी या शब्दाचा मला समजला अर्थ मांडायचा प्रयत्न करणार आहे. त्यासाठी खलील काही गोष्टी समजून घेणे फार महत्वाचे आहे 

वेद उपनिषद यांमध्ये ब्रह्मन् हा शब्द खूपदा आलेला आहे. मुखत: अद्वैत वेदांत आणि मांडुक उपनिषद हे ब्रह्मन् हा शब्द खूप वेळा वापरते. ब्रह्मन् या शब्दाचा अर्थ प्रत्यक्ष ब्रह्म किंवा परमेश्वर याला उद्देशून वापरला आहे संतांनी सोप्या शब्दात परमेश्वर किंवा मी समजवायचा प्रयत्न केला.असे सांगून की परमेश्वर चराचरात आहे.आपण जर खोलात जाऊन वेदांत काय सांगतो हे पाहू. आपण आजचा समाज बुद्धिजीवी आहोत 

खाली दिलेली अद्वैत वेदांत ने सांगितलेलीमीची व्याख्या नीट वाचा. फार confusing आहे ती

मी स्वतः जो या देहात बसलेला आहे. जो हा देह चालवतो. पण मी म्हणजे कोण? 

जो हा देह नाही. मन नाही, बुद्धी नाही, काहीच नाही असे पण नाही. असा असलेला जो कोणी आहे तो म्हणजे खरा मी 

ते तत्व सगळ्यांच्यात आणि सगळ्या चराचारात आहे तेच. पण हा मी कोणालाच समजत नाही आणि जाणून देखील घेता येत नाही

कारण ज्याला आपण physically experience करू शकत नाही ते आपण कसे मानणार?

जी गोष्ट आपले मन देखील नाही त्याला कसे imagine करणार?

जी गोष्ट आपली बुद्धी देखील नाही त्या बद्दलचे ज्ञान कसे मिळवणार? 

कोणी म्हणेल मग हामीअसे काही असतो का खरोखर 

हो असतो. कारण आपल्याला ही जाणीव असते की मी आहे. माझा हात तुटला किंवा पाय तुटला तर आपण काय म्हणू? की माझा हात तुटला. म्हणजे जोपर्यंत तो हात या शरीराला जोडून होता तोपर्यंत मे त्याला मीच समजत होतो. आता तो बाजूला आहे म्हणजे मी त्याला माझा हात असे म्हणतोय. म्हणजेच तो हात म्हणजे मी नव्हे

आत्ता पर्यंत मे जो शर्ट घातला होता तोपर्यंत मी त्या शर्टाला पकडून मी असा स्वतःचा उल्लेख करतो. पण जेव्हा मी शर्ट काढून बाजूला ठेवतो तेव्हा तो शर्ट वेगळा आणि मी वेगळा हे मला कळते. तसेच शरीर मन बुद्धी एक एक बाजूला करत जायला माणूस शिकेल तसे त्याला हे कळत  जाते की मी म्हणजे शरीर नव्हे, मन नव्हे आणि बुद्धी देखील नाही. 

मी आपण सतत अनुभवत असतोच.उदाहरण द्येयचे झाले तर अगदी छान उदाहरण आहे माझ्याकडे मे स्वतः तयार केलेले

आपण आपल्या डोळ्यांनी सगळे जग बघतो. पण आपण स्वतःचा चेहरा कधीही आयुष्यात प्रत्यक्ष बघू शकत नाही. मीप्रत्यक्षहा शब्द वापरला आहे हे लक्षात घ्या. मी माझा चेहरा कधीच पाहू शकत नाही. हो आरसा किंवा काही गोष्टीत आपण आपल्या चेहऱ्याचे प्रतिबिंब बघतो. पण ते प्रतिबिंब असते. प्रत्यक्ष मी नसतो. जसा आरसा असेल तसे ते प्रतिबिंब दिसेल. पण स्वतःच्या डोळ्यांनी स्वतःचा चेहरा बघणे शक्यच नाहीये. म्हणजेच स्वतःला direct आपण कधीच बघू शकणार नाही 

पण याचा अर्थ असा आहे का की मला चेहरा नाहीच आहे? आपल्याला चेहरा आहे याची जाणीव आपल्याला 100 टक्के असते. पण आपण तो बघू शकत नाही. Exactly तसेचमीजो कोणी आहे त्याचे वर्णन करता येईल. की तो  “मीआहे हि जाणीव आपल्याला 24 तास असते. पण जागे असताना आपण स्वतःच्या शरीराला आपण मी असे समजतो. झोपलेले असताना स्वतःच्या स्वप्नात जो कोणी असतो म्हणजेच मनाला मी असे समजतो. तर गाढ झोपेमध्ये ज्याला deep sleep म्हणतात तेथे तर काहीही नसून देखील मी हा असतोच.

जसे मला चेहरा बघता येत नसताना देखील हा दृढ विश्वास असतो, ही जाणीव असते की मला चेहरा आहे. फक्त मे तो पाहू शकत नहीये पण मला जाणीव आणि खात्री आहे की मला चेहरा आहे.

 तीच जाणीवमीची असते. तो हा दिसणारा , जाणवणारा मी म्हणजे ब्रह्मन्. त्याची जाणीव ज्या व्यक्तीला सतत असते त्याला हे देखील कळलेले असते की हाच मी सर्वत्र आहे. 24 तास ही जाणीव असणे हेच खरे आत्मज्ञान. आणि ते मिळवणारा खरा ब्राह्मण. 

तर या मी ला जाणून घेणेअहंब्राह्मस्मि किंवा तत्वामसी किंवा सोSहम म्हणजेच प्रत्यक्ष ब्रह्म (ब्रह्मन्) आणि परमेश्वर मीच आहे. हे ओळखणे या मार्गावर चालणाऱ्या माणसाला ब्राह्मण म्हंटले जाते 

परमेश्वर किंवा स्वत्व याचा साक्षात्कार होण्यासाठी देव देवता यज्ञ याग जात धर्म याची खर तर कसलीच गरज नसते. तर स्वतःचे आकलन करत जाणे याची गरज असते. नास्तिकातला नास्तिक देखील ते मिळवू शकतो असेच मांडुकोपनिषद सांगते. 

आणि यासाठी देवाला मानले पाहिजे असेही नाहीये ही याची खासियत आहे. खास करून नास्तिक लोकांचा विचारच यात केला गेला आहे. स्वतःची ओळख करून घेणे हे महत्वाचे, देव माना अथवा मानू नका. पण स्वरूप अनुभवा. हेच अद्वैत वेदांत सांगतो. 

तर अश्या प्रकारे ब्रह्मन् ची ओळख करून घेणारा ब्राह्मण असतो. जन्माने कोणीही ब्राह्मण होत नाही 

मी स्वतःला ब्राह्मण मानत नाही आणि फक्त माणूस अशी जात मला लिहिता येत नाही ते सुद्धा कायद्याच्या कमतरतेमुळे 

ज्या दिवशी मी त्या रस्त्यावर असेन जेथे मलामीकाय ते ओळखायचं त्या दिवशी मी ब्राह्मण असेन. आणि ते देखील मला ब्राह्मण बोलणारे हे लोक असतील कारण मला स्वतःला त्या गोष्टी बद्दल ना आस्था असेल ना महत्व की मला काय म्हणून ओळ्खतायत. 

माझ्या मते आणि वेदांतच्या मते देखील संत ज्ञानेश्वर, तुकाराम , नामदेव, स्वामी विवेकानंद , बुद्धकबीर, रुमी, सुलतान बहू, राम, कृष्ण, बुल्लह शाह हे खरे ब्राह्मण. आपण त्यांना केवळ ते कोणत्या जातीत जन्माला आले त्या जातीवरून ओळखायचं बघतो. 

जो कोणीही माणूस म्हणून जन्माला आला आणि ज्याने कर्मयोग, ज्ञानयोग, भक्तियोग किंवा कोणत्याही मार्गाने स्वतःला जाणून घ्येयला प्रयत्न केलेला असा  प्रत्येक जण ब्राह्मण आहे

त्यामुळेच विश्वामित्र हे जन्माने क्षत्रिय असून, वाल्या कोळी हा इतर जातीचा असून, त्यांना ब्राह्मण हे पद मिळाले. 

केवळ ब्राह्मण आडनाव असलेल्या घरात जन्माला आलेला कधीच ब्राह्मण नसतो. केवळ व्यर्थ अभिमान असतो. 

प्रत्येकाने जर खरच प्रामाणिक प्रयत्न केला तर atleast आपण खरच काय आहोत याची जाणीव तरी होईल. अगदीच काही नाही तर खोटे अहंकार गळून पडतील. 

मी आत्ता तरी केवळ एक माणूस आहे. आणि जवळपास आजूबाजूला असलेले सगळे जण. पण कधीतरी ब्राह्मण बनेन आणि प्रत्येकाचा स्वतःला या level जा जाणे हा मूलभूत अधिकार आहे. कारण प्रत्येकात तोच ब्रह्मन् निवास करतो, तेच तत्व निवास करते. ज्या प्रमाणे घरातील इलेक्ट्रिसिटी ही एकच असते पण ती दृश्यमान होते ती कधी बल्ब च्या रुपात म्हणजे प्रकाशाच्या रुपात, कधी फॅन च्या रुपात म्हणजे हवेच्या रुपात आणि कधी हीट च्या रुपात. पण सगळ्यामध्ये तीच electricity तोच करंट खेळत असतो. अगदी तसेच आहे सगळे आपण पण.

आणि एकदा ही जाणीव झाली की मीच सगळे आहे तर मी कसा कोणाचा द्वेष करू शकेन, कसे कोणाचे वाईट करू शकेन? 

मला आशा आहे मी प्रयत्न केलाय जास्तीत जास्त सोपे लिहायचा. काही लिहिन्यातल्या त्रुटींमुळे समजले नसल्यास माफी असावी.

 Mayur The Lone Wolf

The Reality-4

Please do read the previous blogs regaring reality so it would be better in understanding this blog.

The Reality-1

The Reality-2

The Reality-3

We have talked about different types of realities and how it is linked with our suffering or happiness both. We talked about the higher level of realities means the enlightenment, where person achieves those realities or dimensions, where he can get rid of the suffering and pain and even from the pleasure. Basically going beyond the duality.

So how to achieve this higher Reality?

There are different ways to achieve it. There are so many paths. Like dhyan yoga, karmyoga, devotion, hath yoga. But we forget the most straightforward and direct path, which is to ask question “what am I?” All these paths mentioned above also root down to the same question. But there are many diversions, processes, achievements and failures, while walking those paths.

But the path of questioning ourselves that what am I? Is most straight forward. There is no magic, no hard work, no limitations, no belief system, no religion, no God and Goddesses. It’s a path of seeking, where we keep asking the questions. Where we are open to every new idea, new questions and answers.

So I will try to Generalis this route. There are mainly 3 stages of it.

1. Shravan (listening)

Where a person listens to the scriptures. Where person tries to know about the different dimensions and try to understand what am I? This listening is always benificial when it is from the experienced person called as Guru. Guru’s task is to just tell you whatever he can. To guide you without expectations from ou. You have to listen it with full absorption. You have to grasp it with the brain and intellectual. So till now it’s a theory for us. Where we try to analyse the different dimensions and how am I different from everything we experience. Where our brain tries to understand or make anologies which is kind of beyond every sense. Where you try to understand and ask as many as question about who am I. May be every answer will not satisfy you. But atleast you get some theoretical answer from the experienced person.

here I want to make one thing clear in between the real Guru and other fake entities to call themselves as guru or aster.

The most important difference in between the real Guru and other religious priests or so called intellectuals and scholars is that, the Guru never expect anything from you. H(S)e will never bound you with any kind of rules and regulations. But h(S)e is always ready to help you out. Even if you leave him/her, h(S)e won’t take it in a negative way. Real Guru gives you full freedom to nurture yourself. Because h(S)e himself is the enlightened entity he acts like that.

Then the second stage comes.

Manan: ( thinking deep about whatever you have listened).

This stage we can call as a meditation as well. Where we are processing data in your mind. With full focus and concentration. We try to experience whatever we listened. We try to go deeper and deeper inside us. Where mostly we start realising things sooner or later depends on person to person. We actually try to digest whatever we have listened from our Guru.

Aaj person is going deep down to find himself, he might experience so many hidden good and bad about him as a mind. At this stage a person starts getting stable with focus.

Then automatically the third stage begins.

Nidhidhyas: (continuous reminding experiencing) the fact about my true nature, which is divine. )

Nidhi mean continuous and dhyasa means being behind the motive. So it is like thinking and behaving continuously for the goal.

In Marathi language it is also called as taildharawat (तैलधारावत). That means, when you pour the oil into something, the oil keeps falling in other vessel continuously without disturbance, in a continuous stream.

So here a person continuously starts thinking and realising that he is the divine one. Even though he is active in the day to day life, his focus on the self realisation doesn’t get disturbed as it used to be. Most of the time he cam do his everyday jobs effortlessly and he can focus on his meditation at the same time.

Many times he may get defocused but the task of the person is to take ifocus back on himself. That’s why it is called as the Nididhyasa.

So these are the three steps to have the self-realization very easily and in very direct way.

Now the question arises if it is really very direct and simple way then why doesn’t everyone get it? Why people struggle even on this path?

First we need to understand one thing that one should have really have a passion to realise the higher reality. Most of the people follow the path for just a intellectual adventure and then leave in between. That’s why very few get till the end of the race.

The second reason is there are some milestones where everyone needs to take care of something. Which are the kind of hurdles.

So what are those hurdles? Because this hurdles are created by mind and intellectual. as well as some part of it is because of some external conditions.

so we will try to analyse what are those hurdles in the next blog. How to tackle them is very important.

Till the time just keep asking yourself only one question “what I am I?” Just close your eyes and try to find out that I. Which is neither the body nor mind nor intellectual. I am sure even a one minute time is sufficient to realise the part of divinity in yourself.

The Lone wolf.

The Love and The Trust

I was reading the book named as “The Fakir” by the Ruzbeh Bharucha. It is one of the best book I have ever read. While reading, I stuck at one quote from the book, which was about the Trust and Love. I was clean bold by those 4 to 5 statements quote. I felt I have found something very logical. I will mention that quote later in this blog, but not here. Because its a very interesting.

Before going to that quote, I want to ask the question:

What is Love? What is Trust? Are they related? Are they dependant over each other?

I am so sure that most of you are going to say a big YES. I was also thinking the same before. Even if you google, most of the quotes you will find are as below:

But NO. big NO – NO.

Yes its little shocking.

Love and trust are totally opposite things.

Now you will say that I am always trying to do as usual controversial statement. How is it possible to love someone if there is no trust and vice versa.
Just give me one chance to clarify myself, and try to understand the explanation and then decide yourself.
We never think deeply. We easily state that love without trust is not possible or without trust how love is not possible.
But the fact is these are totally different words with different meanings.

What is Pure Love? Pure and real love is always without expectations. Real lover never expect anything from his beloved. Whatever the front person does really doesn’t matter. Real lover keeps loving the person irrespective of the behavior of the front person. As an example from our  day to day life, the way mother loves her child. The kid might be very naughty, and even if it is old enough and become gangster, mother always loves her child. that’s why mother’s love is considered as highest pure form of love in most of the species.
What is Trust? Trust itself carries the burden of expectations.  how? When you say to a particular person that you trust him that means….that person has fulfilled your expectations till now and because of which you can trust him. because if the same person has constantly failed you or did not meet your expectations how will you trust that person? This clearly says to trust someone he or she needs to fulfil your expectations first.

Now check my most favourite quote I was talking bout in the beginning.

Capture
I hope this quote is quite clear. But I will try to explain it in little depth. There might be few questions and I am trying to guess them as I also had after reading this quote.
.
Why to trust God or master not the other people? Wont they break our trust?
Generally people have these emotions for the god or some Guru like figure.

  • Submission and Surrender
  • Devotion
  • Faith

If something happens unfortunate or bad in our life, yes we blame sometimes to God and master that why this is happening to me? Why are you punishing me? but the feeling of devotion Never Goes away. We accept the thing like it had meant to be happened in our life for my own good or my past karmas or whatever logical illogical reason.

As an example: If somebody’s partner cheats over him/her then that person is going to be disappointed for sure but he/she won’t blame the god or master that why it happened?
If someone we love passes away we just accept it as our fate or the destiny. When you have the emotions of surrender you accept everything whatever is given. But these emotions of surrender is not possible in between partners or parents and children or friendship. It is most rare.
That’s why trust is only possible when you have the emotion of surrender. Because you are trust never gets break their. You do accept everything irrespective of good or bad.
Because of such trust only many fake Babajis are making their businesses.

So I hope where trust works and where it doesn’t is clear now. But the another question is Why to Love everybody but not to trust anybody?

It means that if you try to love everybody you will forgive them for their mistakes, you will not expect things from them. Because love is without expectations. When you love people, automatically you start feeling compassion, empathy, sympathy and forgiveness.

In this worldly life I will dare to say, the love of parents for their child is kind of true love generally one can experience.  Even though the child is not behaving as per the parents still they love him. Whatever he does, they might not like it but still they forgive him and accept him. They always give so many chances to their children to improve themselves. Of course I wont say that it is a purest form of love as there are many hidden motives behind it but we are not considering them as of now.
Trust can be the first step towards the real love. but not always. Because the love for the society, country, less fortunate people and everyone around us doesn’t need trust at the first place. When some one falls from the motor cycle, we run towards him to help him out without thinking whether he is trustworthy or not.

In personal relationships yes trust can be the start, but the result must be the real love. Here trust act as the seed. But the way seed has to manifest itself into the big tree the trust has to manifest into the real love. And when there is a grown tree, seed is not in existence anymore. In the same way when true love emerges the trust factor nullifies.
So how all of this is going to help us in our life?
Most of the mental disturbance and mental problems are because of some one breaks our heart or do not meet the expectations. somebody is not behaving as per my expectation that means the person is breaking my trust. My Expectations is the cause of our most of the problems in daily life. So when you start loving them instead of trusting them you automatically avoid so many issues. Slowly slowly you will start feeling the amazing peaceful life. Yes this is not the simple change but it is the permanent change which will make life permanently way better eventually.
In simple words if you don’t trust anybody there are least chances of your heart breaks.
so never give the remote control of your own happiness calmness and satisfaction into anybody’s hand. always have remote control of your own satisfaction in only and only your hands.
Mayur the Lone Wolf.